Pozwolę ci wykonać egzekucję Dela...
a następnego dnia ty poprosisz Briana Ridge`a o przeniesienie.
A jeśli powiem komu trzeba, że mnie szantażujesz?
- Znęcasz się nade mną. - Śmiało.
I przyrzekam, że i twoja krew spłynie na podłogę.
Za mysz?
Nie.
Mam 4 świadków, że nie reagowałeś, jak Dziki Bill dusił Deana.
To poruszy nawet twego wujka gubernatora.
Zapiszą ci to w opinii.
A ta może się wlec za tobą bardzo długo.
Więc zajmiesz się Delem.
I wystąpisz o przeniesienie.
To moja propozycja.
W porządku.
Uścisk dłoni pieczętuje obietnicę.
Cześć, chłopaki.
Przywitaj się, Panie Jingles.
Eduardzie Delacroix, wystąp.
Szefie Edgecomb.
Tak, Del?
Proszę strzec Pana Jingla.
Proszę go wziąć.
Nie mogę stać z myszą na ramieniu kiedy...
...no wiesz.
Ja go wezmę, szefie.
Tylko na chwilę, jeśli Del się zgodzi.
Weź go, John, dopóki te głupoty się nie skończą.
Weźmiecie ją do Mouseville?
Zrobimy to razem.
Może weźmiemy wolne i...
Ludzie zapłacą po 10 centów za bilety.
Po 2 centy dzieci. Mam rację?
Tak, Del.
Jest pan dobrym facetem, szefie.
Pan też.
Szkoda, że nie spotkaliśmy się gdzie indziej.
Mam nadzieję, że się boi.
I wie, że ogień piekielny rozpalony, a Szatan czeka.
Del, w porządku.
Włącz jedynkę.
Nie ruszaj się, Panie Jingles.
Bądź bardzo cicho.
Eduardzie Delacroix...
zostałeś skazany wyrokiem przysięgłych...
podpisanym przez sędziego stanowego.
Chcesz coś powiedzieć przed wykonaniem wyroku?
Żałuję tego, co...
Tego, co zrobiłem.
Dałbym wszystko, żeby to odwrócić...
ale nie mogę.
Boże, zmiłuj się nade mną.
Amen.
Pamiętajcie o Mouseville.
Nie ma takiego miejsca.
Opowiadali ci tę bajkę, żebyś był cicho.
Powinieneś to wiedzieć, pedale.
Eduardzie Delacroix...
zostaniesz porażony prądem elektrycznym...
aż nastąpi zgon. Zgodnie z prawem stanowym.
Boże, zmiłuj się nad twoją duszą.
Włącz dwójkę!
Gąbka jest sucha.
Co?!
- Gąbka jest sucha! - Nie zatrzymuj go.
Nie rób tego! Za późno!
Czy to normalne?
Boże, ten smród.
Gotuje się! Gotuje się na dobre!
To chyba koniec.
No to się zabawimy.
Gotuje się!
Zabawimy się.
Elektryczna zupa. Też chcę.
Daj mi trochę.
Czuję zupę! Czuję...
Dajcie trochę, mówię!
Czuję!
Mam zatrzymać?
Nie! Na litość boską!
Teraz się smaży!
Wyłącz to.
Jeszcze żyje. Nie mogę teraz odłączyć.
Patrz, ty sukinsynu!
W porządku! Wszystko pod kontrolą!
Proszę wszystkich o spokój.
Wyłącz!
Ty to zrób!
To twoje przedstawienie!
Nie wiedziałem, że gąbka ma być mokra.
Brutal!
Nie!
Dlaczego?
Widziałeś co robi!
Del nie żyje! A Percy nie jest tego wart!
Więc ujdzie mu to na sucho?
To co to było, do jasnej cholery?!
Jezu Chryste.
Cała podłoga zarzygana.
I ten smród.
Otworzyliśmy drzwi, ale tego przez 5 lat się nie wywietrzy.
Założę się.
A ten dupek, Wharton, śpiewa o tym.
Słychać go tam!
Nie fałszuje?
A więc panowie.
Co to było, do cholery?
Egzekucja.
Udana.
Jak, na rany Chrystusa, możecie nazwać ją udaną?
Eduard Delacroix nie żyje.
Prawda?
Masz coś do powiedzenia?
Nie wiedziałem, że gąbka ma być mokra.
Ile lat sikałeś na deskę, zanim ci powiedzieli...
że trzeba ją podnieść?
Popieprzyło mu się.
Tak po prostu.
To twoja oficjalna opinia?
A jest potrzebna?
Jutro występuje do Briar Ridge o przeniesienie.
Zaczyna poważniejszą karierę.
Prawda, Percy?
Wędzony
Ty i ja Cuchnie, głuchnie
To nie był Billy, Jilly Hilly ani Pa
Tylko usmażony Żabojad Delacroix
Wędzony
Ty i ja
Cuchnie, głuchnie
To nie był Billy, Jilly...
Jeszcze 10 sekund i spędzisz resztę życia w izolatce.
Biedny Del.
A ty jak?
Czułem to stąd.
To znaczy co?
Słyszałeś to.
O to ci chodzi? Słyszałeś.
Teraz już go nie boli.
Szczęściarz.
Nieważne jak było i tak szczęściarz z niego.
Gdzie pan Jingles?
Uciekł pod drzwiami.
Myślę, że nie wróci.
Też to czuł przeze mnie.
Nie chciałem, żeby go bolało.
Ten ból sam wypłynął.
Zmęczony jestem, szefie.
Jak pies.
Ja też, John.
Ja też.
Okropna wizyta.
Wiem.
Tak się cieszę, że was widzę.
Spójrz tylko.
Szkoda, że cię nie było w kościele.
Moje włosy...
- Dobrze wyglądasz. - Okropnie wyglądam.
Ma dzisiaj dobry dzień.
Dzięki Bogu.
A jak jest źle?
Czasem ona...
nie jest zupełnie sobą.
Klnie.
Klnie?
Tak po prostu.
Najgorsze słowa jakie sobie wyobrazisz.
I nie zdaje sobie z tego sprawy.
Nie wiedziałam, że zna takie słowa.
Gdy mówi je tym słodkim głosikiem...
Cieszę się, że ma dobry dzień.
Ze względu na ciebie i Jan.
Kochanie...
jak mi nie powiesz co cię martwi...
to cię uduszę poduszką.
Myślę o tym, że cię kocham.
I nie wiem co bym zrobił, gdyby ciebie zabrakło.
I myślę o tym, że chcę jutro zaprosić chłopaków.
Wspaniale przyrządzasz kurczaka.
Dziękuję.
To prawdziwa uczta.
Cieszę się, że ci smakuje.
Chcesz pożreć wszystkie ziemniaki?
Tak. Chcesz trochę?
Daj spokój.
Niedługo będą stamtąd wystawały tylko twoje stopy.
Widzieliście, co zrobił z myszą.
Przeżyłbym dzień bez mówienia o tym.
A ja cały rok.
Ze mną zrobił to samo.
Położył na mnie ręce...
i wyleczył z infekcji pęcherza.
To prawda.
Kiedy wrócił do domu...
czuł się dużo lepiej.
Więc mówisz...
o prawdziwym uzdrawianiu.
O Bożym Cudzie?
Tak.
Skoro tak mówisz, to wierzę.
Ale co to ma z nami wspólnego?
Myślisz o Melindzie?
O Melindzie?
Melindzie Moores?
Myślisz, że możesz jej pomóc?
To nie infekcja pęcherza, ani rozdeptana mysz...
- ale myślę, że jest szansa. - Chwila.
Chcesz przemycić chorą kobietę na blok.
Nie, Hal nigdy się na to nie zgodzi.
Nie wierzy w takie uzdrowienia.
Więc myślisz, żeby...
zabrać Johna do niej.
Ryzykujemy więcej niż posadę.
Jak nas złapią, idziemy siedzieć.
- Cholerna prawda. - Ale nie dla ciebie, Dean.
Tak to załatwię, że będziesz dalej pracował.
Tak to załatwię, że się wszystkiego wyprzesz.
Dlaczego mam wam nie pomóc?
Nasz syn już dorósł...
wyjechał na studia.
Córki Harry`ego wyszły za mąż.
Brutal jest kawalerem.
A ty masz dwoje dzieci i trzecie w drodze.
Nie mówmy o tym tak, jakbyśmy to mieli zrobić.
Brutal, pomóż mi.
Na pewno jest dobrą kobietą.
Najlepszą.
To, co się z nią dzieje to obraza...
dla oka, ucha, i serca.
Nie wątpię.
Ale nie znamy jej tak dobrze jak ty i Jan.
I pamiętajmy, że Coffey to morderca.
A co jeśli ucieknie?
Nie chcę stracić pracy albo iść do więzienia.
A tym bardziej być winnym śmierci dziecka.
To się nie stanie.
Tak naprawdę...
on tego wcale nie zrobił.
Nie wyobrażam sobie... żeby Bóg dał taki dar komuś...
kto zabija dzieci.
To wzruszające, ale za tę zbrodnię czeka go śmierć.
A oprócz tego...
jest olbrzymi.
Gdyby chciał uciec, dużo kul trzeba by było zmarnować.
Oprócz broni podręcznej zabierzemy strzelby.
Będę nalegał.
Gdyby cokolwiek próbował...
zastrzelimy go.
Rozumiesz?
Więc...
jaki to plan?
Tu jest.
Widzę.
Myślisz, że to wystarczy?
Nie wiem.
OPIEKA NAD CHORYMI UMYSŁOWO
Chce wam się pić?
Prosto z lodówki.
Pewnie, że tak.
Dzięki.
Gorąco tu.
Jak się masz.
Dajcie mi też trochę.
- Po moim trupie. - Myślisz, że zasługujesz?
Tak, bo mam dużego fiuta.
Według raportu dobrze się dziś sprawował.
Jasne, że tak. No, dajcie.
Nie skąpcie.
Dajcie.
No dajcie chłopcy.
Szefie.
Byłem grzeczny cały dzień.
Gorąco tu.
Gorąco i jak diabli chce mi się pić.
No dajcie mi trochę.
No dajcie.
Będziesz się zachowywał?
Dawaj, sztywniaku.
Obiecaj mi...
albo sam wszystko wypiję.
Nie bądź taki.
Będę grzeczny.
Kubek.
Jak ktoś chce zrezygnować, to teraz.
Potem nie ma odwrotu.
Więc?
Idziemy dalej?
Jasne. Wszystko będzie OK.
Chciałbym się przejechać.
Więc nikt nie odpada.
O co chodzi?
Rewanż.
Zgadza się.
- Nie, zostawcie mnie! Puśćcie! - Uspokój się.
- Zostawcie mnie! - Uspokój się.
Co robicie?
Uspokój się.
"Panna Lotta Rura".
- Co powie na to twoja matka? - Zostaw mnie.
Znam ludzi. Ważnych ludzi.
Wyciągnij ręce jak grzeczny chłopak.
Nie. Nie zmusisz mnie.
No to się bardzo mylisz.
Wyciągniesz ręce?
Ja bym go posłuchał, bo ci oderwie uszy.
Proszę.
Proszę, Paul.
Proszę, nie wsadzaj mnie do Billa.
To ci pierwsze przychodzi do głowy.
Nie możecie mi tego zrobić.
Zdradzę ci mały sekret.
Możemy i zrobimy.
Będziesz miał czas przemyśleć, co zrobiłeś Delowi.
A jak się poczujesz samotny, to pomyśl o Pannie Lotcie.
Omówmy wszystko jeszcze raz.
Co mówisz jak ktoś tu zajrzy?
Coffey wkurzył się...
wsadziliśmy go w kaftanie do celi.
Jak usłyszą hałas, pomyślą, że to on.
A ja?
W biurze. Wybierasz z kartoteki Dela świadków...
którzy potwierdzą spartaczenie egzekucji.
Jedziemy na przejażdżkę?
Zgadza się.
A co z nami?
Ty, Harry i Percy gracie w karty w pralni.
Długo wam to zajmie.
A gdzie ty się wybierasz?
Jesteś złym człowiekiem.
Zgadza się, czarnuchu.
Co z tobą?
Co ci jest?
Cała cela wiruje.
Jakbym był kompletnie nawalony.
Jakbym pił bimber...
czy co?
Czarnuchy powinny mieć oddzielne krzesło elektryczne.
Biały...
nie powinien siadać na krześle czarnuchów.
To zły człowiek.
Patrz, szefie.
To Kasjopeja w swoim fotelu.
Teraz musimy być cicho.
Widzicie ją? Widzicie?
Tak, John. Chodź.
Chodźmy.
Teraz.
No dobra, stary. Czas ruszać.
Wskakuj.
Wiesz, gdzie cię zabieramy?
Źeby pomóc tej kobiecie?
Zgadza się.
Skąd wiesz?
Nie wiem.
Prawdę mówiąc, szefie, niewiele wiem.
I nigdy nie wiedziałem.
Jeszcze możemy wrócić.
Szefie.
Ktoś jeszcze nie śpi.
Zrobiliśmy błąd.
Chryste, na co liczyliśmy?
Teraz już za późno. John, zostań tu.
Harry, czekaj z Johnem aż was zawołamy.
Kogo tu nosi o 2.30 nad ranem?
To my. Paul i Brutal.
- To my. - Jezu.
To lokaut czy bunt?
Nie, Hal. Na litość Boską, zdejmij palec ze spustu.
Jesteście zakładnikami?
I kto tam jest?
- Przy tej ciężarówce? - Harry, światła!
John Coffey.
Stój!
- Nie ruszaj się. - Spokojnie.
- Stój! Ostrzegam! - Czekaj!
Ostrzegam.
Stój bo strzelam!
- Powtarzam, stój! - Hal, odłóż broń!
Z kim tam rozmawiasz?
Do jasnej cholery!
Nikt nie jest ranny, a my przychodzimy z pomocą.
Z jaką pomocą? Nic nie rozumiem.
Musisz mi zaufać.
Czego chcesz?
Niech pójdą stąd!
Nie chcę żadnych sprzedawców...
w środku nocy.
Powiedz im, żeby się odpieprzyli.
Chcemy tylko pomóc.
Tylko pomóc, nic więcej.
Nie możecie. Nikt tu nie pomoże.
- Wynocha! - Nie wchodź tam!
- Wynoście się stąd! - Nie wchodź!
Nie jestem ubrana do gości.
Zatrzymać się! Słyszycie?
Paul, nie chcę żeby tam szedł.
Bądź teraz cicho, szefie.
Wszystko w porządku, Hal.
Obserwuj go.
Nie podchodź do mnie, sukinsynu.
Dlaczego masz tyle szram?
Kto cię tak urządził?
Już nie pamiętam.
Jak masz na imię?
John Coffey. Tak jak kawa...
tylko pisze się inaczej.
Proszę pani?
Tak, Johnie Coffey?
Widzę to.
Widzę.
Co się dzieje?
Proszę się uspokoić i nie ruszać.
Wyrzuć to, John.
Wykaszl to, jak przedtem.
Krztusi się tym, co z niej wyssał.
Nic mi nie jest. Zostawcie mnie.
Jak tu się znalazłam?
Jechaliśmy do szpitala w Vicksburgu.
Pamiętasz?
Melly...
to nie ma znaczenia.
Już nie.
Robili mi prześwietlenie?
Tak?
Tak.
Wszystko w porządku. Nie masz guza.
John? Możesz wstać?
Obrócić się i spojrzeć na tę kobietę?
Jak się nazywasz?
John Coffey.
Jak kawa.
Tylko pisze się inaczej.
Tak, proszę pani, zupełnie inaczej.
Nie możesz wstawać.
Śniłam o tobie.
Śniłam, że chodzisz w ciemnościach.
I ja też.
I odnaleźliśmy się.
Odnaleźliśmy się w ciemnościach.
Weź to, John. To prezent.
To Św. Krzysztof.
Proszę go zatrzymać, panie Coffey.
I nosić go. Będzie pana chronił.
Proszę.
Noś to dla mnie.
Dziękuję.
To ja dziękuję, John.
Leci z nóg. Trzeba będzie ze 3 muły, żeby go podnieść.
Powoli, John. Musisz się utrzymać na nogach.
Nie dotrzyma do egzekucji, wiesz o tym.
Specjalnie to połknął.
Daję mu kilka dni.
Pewnego ranka robiąc obchód znajdziemy trupa.
Jeżeli tak wybrał, zasłużył na to.
Zabierzmy go z powrotem na Milę.
Dobrze, że jesteście. Długo was nie było.
A Bill się budzi.
Co mu jest?
Boli go, Dean. Bardzo go boli.
Teraz, John...
położymy cię do łóżka.
Kładź się.
A co z panią Moores?
Czy było tak, jak z myszą?
Czy to był...
no wiecie... cud?
To był cud.
Cholera.
Teraz...
chcę rozmawiać, a nie krzyczeć.
Jak zdejmę tę taśmę, to będziesz cicho?
Mama mówiła, że jak szybko zerwiesz, to nie boli.
Ale chyba nie miała racji.
Zdejmijcie ten kaftan.
- Za chwilę. - Już! Teraz!
Już! Teraz!
Milcz i słuchaj.
Należy ci się kara za krzywdę Dela. Przyjmij ją jak mężczyzna.
Albo pożałujesz, że się urodziłeś.
Powiemy ludziom o sabotażu egzekucji Dela...
i jak się posikałeś ze strachu jak mała dziewczynka.
A teraz, Percy...
posłuchaj uważnie.
Też możemy sprawić, że cię stłuką prawie na śmierć.
Też mamy znajomości.
Takiś głupi, że tego nie wiesz?
Jesteśmy teraz kwita.
Jak dotąd ucierpiała tylko twoja duma.
I nikt poza nami o tym się nie dowie.
To, co zdarza się na Mili, tutaj pozostaje.
Zawsze tak było.
Możecie mnie teraz uwolnić?
Moje rzeczy?
Przemyśl to, Percy.
Tak zamierzam.
Chcę to dobrze przemyśleć.
Zacznę od zaraz.
Wygada się... wcześniej czy później.
- Puść go. - John, puść go.
Puść!
Puść go, do cholery!
Puść go, nie!
Cofnij się!
John, przestań!
Puść go. Cofnij się.
Puść go!
Spokojnie teraz.
Już spokój.
Co się dzieje?
Na co się gapisz?
Co tak się gapisz, miękka klucho?
Chcesz mnie pocałować w dupę? Albo possać fiuta?
Bierz jego broń, Dean.
Ukarałem tych drani.
Obu ich ukarałem.
Dlaczego?
Dlaczego Billa?
Zobaczyłem jego serce, gdy mnie chwycił za ramię.
I zobaczyłem jego zbrodnie.
Jasno widziałem.
Nie można ukryć tego, co w sercu.
Co?
Co widziałeś?
Weź moją rękę, szefie.
Sam zobaczysz.
Nie.
Proszę.
Nie, nie.
Proszę.
Muszę, szefie. Muszę ci dać trochę siebie.
To prezent.
To, co jest częścią mnie, żebyś sam mógł zobaczyć.
Kolacja!
Zawołaj dziewczynki!
Dziewczynki, słyszałyście mamę?
Tak, tato. Idziemy!
Chodź, Billy. Dość się dziś napracowałeś.
Chodź na kolację.
Dziękujemy Ci Boże Za twe hojne dary...
Kochasz siostrę? Wiesz, co będzie jak krzykniesz?
Zabiję ją zamiast ciebie.
Piśnij, to zabiję ją. Rozumiesz?
Zabił je ich miłością. Ich wzajemną miłością.
Teraz widzisz jak to jest.
Tak jest codziennie.
Na całym świecie.
Percy.
Percy Wetmore.
Synu?
- Synu, słyszysz mnie? - Odezwij się.
Chyba się facetowi klepki pomieszały.
Percy, muszę ci zadać kilka pytań.
Wszystko było OK. i nagle strzelił.
Sukinsyn raz chwycił go przez kraty.
Tak go wystraszył, że się chłopak posikał.
Nawet tego nie widzieliśmy.
Będę was krył ile się da...
nawet jeśli ryzykuję moją posadę.
Ale muszę wiedzieć...
czy to ma coś wspólnego ze zdarzeniem w moim domu?
Czy ma, Paul?
Nie.
SZPITAL DLA UMYSŁOWO CHORYCH
W BRIAR RIDGE
Czy Hal wie, że Coffey jest niewinny?
A mógłby pomóc?
Czy ma na tyle wpływów, żeby coś zrobić?
Może wstrzymać egzekucję?
Nie.
Więc mu nie mów.
Jeśli to nie pomoże, nigdy mu tego nie mów.
Nigdy.
Nie powiem.
Nie ma wyjścia?
Nie ma.
I wierz mi, myślałem o tym.
Myślałem na różne sposoby.
Powiem ci prawdę, kochanie.
Robiłem w życiu rzeczy, z których nie jestem dumny...
ale po raz pierwszy poczułem, że grozi mi piekło.
Piekło?
Porozmawiaj z nim.
Porozmawiaj z Johnem.
Dowiedz się, czego chce.
Cześć, szefie.
Cześć, John.
Wiesz, że nadchodzi czas na ciebie.
Jeszcze kilka dni.
Co chciałbyś zjeść tego dnia na obiad?
Możemy ci przygotować, co zechcesz.
Mielone, puree ziemniaczane i sos.
Okra.
Może ten chleb, który piecze twoja żona...
gdyby mogła.
A...
co z księdzem? Żeby się ktoś z tobą pomodlił.
Nie chcę księdza.
Ty się możesz pomodlić, jak chcesz.
Ja?
Chyba mógłbym, gdyby było trzeba.
Muszę cię teraz spytać o coś bardzo ważnego.
Wiem, co chcesz powiedzieć.
Nie musisz tego mówić.
Nie. Muszę to powiedzieć.
Co mam dla ciebie zrobić?
Chcesz, żebym cię stąd wyciągnął?
Pozwolił ci uciec? Może dałbyś radę.
Dlaczego miałbyś zrobić coś tak głupiego?
W dzień sądu...
kiedy stanę przed Bogiem...
a On mnie zapyta, dlaczego...
zabiłem jeden z jego najprawdziwszych...
cudów...
co mu odpowiem?
Że to była moja praca?
To jest moja praca.
Powiesz Bogu Ojcu, że zrobiłeś dobry uczynek.
Wiem, że się martwisz i że cię to boli.
Czuję to. Ale dość już tego.
Chcę, żeby nadszedł koniec.
Naprawdę.
Jestem zmęczony, szefie.
Zmęczony wędrówką, samotnie jak jaskółka w deszczu.
I tym, że nigdy nie miałem przyjaciela...
żeby mi powiedział skąd, gdzie i dlaczego idziemy.
Głównie jestem zmęczony tym jacy są ludzie dla siebie.
Zmęczony jestem tym bólem na świecie, który czuję i słyszę...
codziennie.
Za dużo tego.
To tak jakbym miał w głowie kawałki szkła.
Przez cały czas.
Rozumiesz?
Tak, John, myślę, że tak.
Ale musi być coś, co możemy dla ciebie zrobić, John.
Coś, czego pragniesz.
Nigdy nie widziałem filmu.
Niebo
Jestem w niebie
Serce bije mocno tak Że brak mi tchu
Widzę szczęście z moich marzeń Bardzo blisko
Kiedy z tobą w mych ramionach Tańczę tu
To anioły.
Anioły, tak, jak w niebie.
Będzie dobrze, chłopcy.
Teraz będzie najtrudniej.
A potem już będzie dobrze.
Wezmę to, tylko na chwilę.
I oddam ci potem.
Usnąłem dzisiaj po południu i miałem sen.
O myszy Dela.
Naprawdę?
Śniłem, że pan Jingles dotarł do miejsca o którym mówił szef Howell.
Do tego Mouseville.
I były tam dzieci.
I jak one się śmiały z jego sztuczek.
I były tam też te dwie blondyneczki.
I też się śmiały.
Wziąłem je na ręce i posadziłem na kolanach.
I nie miały krwi we włosach.
Patrzyliśmy jak pan Jingles toczy szpulkę.
Zrywaliśmy boki ze śmiechu.
Jest wielu tutaj, którzy mnie nienawidzą.
Czuję to.
Jak żądła pszczół.
Więc wsłuchaj się w nasze uczucia.
W nas nie ma nienawiści.
Czujesz to?
Zabijcie go dwa razy.
Tego gwałciciela i dzieciobójcę.
Należy mu się.
Wytrzyj twarz, zanim wstaniesz.
Tak jest.
Włącz jedynkę.
Już boli? Mam nadzieję, że tak.
Że boli piekielnie.
Johnie Coffey, zostałeś skazany na śmierć...
wyrokiem przysięgłych...
podpisanym przez sąd stanowy.
Czy masz coś do powiedzenia?
Żałuję tego, kim jestem.
Szefie, proszę...
nie zakładaj mi tego na twarz.
Nie chcę ciemności.
Boję się ciemności.
Dobrze, John.
Niebo, jestem w niebie
Niebo, niebo
Jestem w niebie
Niebo, niebo
Jestem w niebie
Johnie Coffey...
zostaniesz porażony prądem elektrycznym, aż nastąpi zgon...
zgodnie z prawem stanowym.
Boże, zmiłuj się nad twoją duszą.
Musisz to powiedzieć.
Musisz wydać polecenie.
Zabił je ich miłością.
I tak jest na całym świecie codziennie.
Włącz dwójkę.
To była ostatnia egzekucja, w jakiej brałem udział.
Po tym już nie mogłem tego robić. Brutal też.
Obaj przenieśliśmy się do poprawczaka.
Nie było tam źle.
"Łap ich, póki młodzi" stało się moim mottem.
Nie wierzysz mi.
Po co miałbyś kłamać?
- Tylko, że... - Niezwykła opowieść.
To prawda.
Ale jednego nie rozumiem.
Powiedziałeś, że ty i Jan...
mieliście dorosłego syna w 1935r.
Zgadza się?
Obliczenia się nie zgadzają?
Masz ochotę na spacer?
Ostrożnie.
Niech oczy się przyzwyczają.
Tam.
Pobudka, staruszku.
Zbudź się.
Czy to jest... To niemożliwe, Paul.
Chodź tutaj.
Chodź i przywitaj się z panią.
To nie może być Pan Jingles.
Potrafisz to zrobić.
Trochę o inne Mouseville nam chodziło, prawda?
Ale damy radę, prawda, staruszku?
Myślę, że jego długowieczność to przypadek.
Kiedy wykonywaliśmy wyrok na Delu i poszło tak źle...
John to czuł.
I myślę, że część...
jego magicznej mocy...
przeszła na mojego małego przyjaciela.
A co do mnie...
to John dał mi część siebie...
w jego pojęciu prezent...
żebym mógł sam zobaczyć, co Bill zrobił.
Kiedy John to zrobił...
kiedy wziął moją rękę...
część mocy, którą posiadał...
przeszła na mnie.
On... co zrobił?
Zaraził cię życiem?
Możesz to nazwać, jak chcesz.
Zaraził nas obu. Prawda, panie Jingles?
Życiem.
Mam 108 lat, Elaine.
Miałem 44 kiedy John Coffey szedł przez Zieloną Milę.
Nie można winić Johna. Nie mógł na to poradzić.
Był jak żywioł.
Przeżyłem wiele niesamowitych rzeczy, Ellie.
Kolejne stulecie mija.
Patrzyłem, jak odchodzą moi ukochani i przyjaciele.
Hal i Melinda...
Brutus Howell...
moja żona, mój syn.
I ty, Elaine.
Ty też umrzesz.
A moim przekleństwem będzie, że to przeżyję.
To moja pokuta.
Moja kara...
za to, że pozwoliłem uśmiercić Johna.
Za to, że zabiłem cud od Boga.
Wszechmogący, wieczny Boże...
źródło wszelkiego życia.
Ty odejdziesz jak wszyscy inni, a ja zostanę.
W końcu umrę, tego jestem pewien.
Nie łudzę się nieśmiertelnością.
Ale chciałbym śmierci...
dużo wcześniej nim ona mnie znajdzie.
Tak naprawdę już teraz jej pragnę.
Panie Jingles?
Gdzie się podziewałeś?
Martwiłem się o ciebie. Jesteś głodny?
Poszukajmy czegoś do jedzenia.
Może jakieś okruchy. Smakowałyby ci, wiem.
Patrzcie.
Prawie co noc, gdy leżę w łóżku, myślę o tym.
I czekam.
Myślę o wszystkich, których kochałem...
a już ich nie ma.
Myślę o mojej pięknej Jan...
jak ją straciłem wiele lat temu.
I myślę o tym jak każdy idzie swoją Zieloną Milą...
każdy w swoim tempie.
Ale jedna myśl szczególnie...
nie pozwala mi spać...
jak mógł sprawić, żeby mysz żyła tak długo...
to o ile dłużej ja będę musiał żyć?
Każdego z nas czeka śmierć.
Bez wyjątku.
Ale, Boże...
czasem...
Zielona Mila wydaje się taka długa.